" Hondenpraat "

In deze rubriek willen wij van tijd tot tijd stukjes plaatsen, geschreven door onze leden.

Hierin tot nu toe verschenen:
augustus 2018:                                    Mara Wolthers
november 2015:                                 Fam.van Bleek
november 2013:                                 Elina Thulin                              
oktober 2013:                                     Anja Dijkstra
september2013 :                               Otteline van der Zee
november/december 2012:            Peet en Alie Breimer
mei/juni 2012:                                    Peter Ferwerda
maart/april 2012:                              Tjalling Sietsma
januari/februari 2012:                     Wil Hoogerhuis
oktober/november 2011:                Kees van Ingen
juni/juli 2011:                                     Amalia Claessens
april/mei 2011:                                   Johan Koning
december 2010/januari 2011:       Gerrit van der Geest
oktober 2010/november 2010:      Kirsten Heinhuis
augustus 2010/september 2010:  Lucas Wolda
juni 2010/juli 2010:                           Kristian Veenstra
mei 2010:                                            Saskia Agema


 Augustus 2018:

Verslagje van Mara Wolthers.


Mijn naam is Mara Wolthers en ik verzorg sinds september 2017 de puppy cursus bij AC de Oostpoort. Ik heb van jongs af aan al interesse in honden en hondengedrag gehad. Altijd trotse bezitter geweest van honden, zoals mechelse herders, duitse herders, samojeed en nu twee border collies. Actief in de hondensport, schapendrijven en dogfrisbee. Beide super leuke hondensporten om te doen, heerlijk samenwerken met je hond! Sinds ik mijn border collies heb, Cello en Djim, ben ik mij meer en meer gaan verdiepen in hondengedrag, trainen van honden en het communiceren van honden. Ik heb een aantal opleidingen gedaan voor Hondengedragsbegeleiding en Hondencoach. In het najaar komt hier nog de cursus Hersenwerk voor honden bij.

Het opvoeden, trainen en lekker bezig zijn met je hond is zo ontzettend belangrijk. Het gaat allemaal niet vanzelf en soms kost het veel tijd en geduld. Elke hond is weer anders en gelukkig zijn er vele wegen die naar Rome leiden. Maar wat je er in stopt krijg je zeker dubbel en dwars weer terug. Voor mij is er niets mooier dan een opgevoede hond die je mee kan nemen, goed luistert maar ook nog lekker hond is. Dit kan je voor elkaar krijgen bij iedere hond, ongeacht ras en leeftijd.

Het mooiste is natuurlijk om hier gelijk al mee te beginnen als ze nog jong zijn. We trainen de pups op een positieve manier met behulp van een beloning. Pups zijn super leergierig en met een beloning kan je ze goed leren om ze netjes aan de lijn te laten lopen zonder getrek maar ook de commando’s zit, af , blijf en het hierkomen kan je ze op deze manier aanleren. Belangrijk is dat zowel baas als hond de training als positief ervaren.

Naast het trainen en leren van commando’s, die heel erg belangrijk zijn, heb je ook nog het opvoeden van de pup/hond. Allerlei vragen krijg ik van de puppy eigenaren want er komt veel op je af bij het opvoeden van pup/hond.                                                                                                                Sinds kort heb ik mijn eigen bedrijf Djice Hondengedragsbegeleiding opgericht. Vanuit dit bedrijf begeleid ik mensen bij het opvoeden van hun pup of hond maar ik begeleid ook mensen die tegen problemen aanlopen bij het gedrag van hun hond. Ik help mensen hun hond beter te begrijpen en zo beter te kunnen begeleiden.

Ook organiseer ik regelmatig roedelwandelingen. Wandelen met je hond samen met andere mensen en honden. We wandelen gezamenlijk een uur tot 1,5 uur. De hond loopt netjes naast je en samen kun je genieten van het wandelen. Voor de hond is dit een soort “werkwandeling” waar ze erg moe van worden. Tussendoor doen we allerlei oefeningen.  De pups kunnen hier nog niet aan meedoen want zolang kunnen ze nog niet achter elkaar geconcentreerd bezig zijn en ook fysiek kunnen ze nog niet zo zwaar belast worden. Wel wil ik ook speciaal voor jonge honden vanaf ongeveer 6 maanden een wat kortere roedelwandeling gaan organiseren.

Naast gedrag en wandelen kan ik ook begeleiding bieden bij het leren van frisbeeën met de hond (dogfrisbee) en hersenwerken met de hond.

 

november 2015:


verslagje van fam. van Bleek

Eerst zal ik ons even voorstellen. Wij zijn Dirk-Jan(31) en Berdina (29) van Bleek. Wij hebben 3 herdershonden en trainen sinds 2012 bij de AC de Oostpoort.                                                     


Onze oudste hond is Bo, Duitse herder van 2007. Wij hebben hem in 2008 in huis genomen. Hij was op dat moment een half jaar oud. Zijn eerste eigenaar zorgde slecht voor hem en hij was heel mager. Nadat hij gewend was bij ons, zijn we eerst met hem gaan trainen in Leeuwarden. Hij heeft daar 2 cursussen gevolgd. Maar tijdens deze training is hij een keer door een los lopende hond gebeten en heeft hij zijn achterpoot gebroken gehad. Hierdoor is hij het vertrouwen in de mens en in andere honden kwijt geraakt.

      

Daarom hebben wij besloten hem echt als huis hond te houden en opzoek te gaan naar een nieuwe hond om mee te trainen.  We hebben eerst gezocht naar een goede club waar we konden trainen met de nieuwe pup. Maar ook waar trainers niet bang zijn voor een herder zoals bij de eerste club waar wij toen zaten. Zo stuitte Dirk-Jan op AC de Oostpoort en heeft contact opgenomen met Wil Hoogerhuis. Ook had hij het verhaal van Bo verteld en gaf hij aan dat wij graag een nieuwe hond wilden.

 

De nieuwe hond  moest wel een herder zijn en een pup. Wij hadden zelf al wat rond gekeken en Dirk-Jan gaf aan, in welke pups wij eventueel interesse hadden. Wil gaf aan dat dat goede pups waren omdat ze zelf ook een hond uit de bloedlijn  van de vader had. 

Daarom hebben wij in 2012 ons zelf een cadeau gegeven voor ons 3 jarige huwelijk/Partnerschap. Dat was Lana, Mechelse herder, gekruist met een Hollandse herder. Een heel ander karakter hondje en heel sociaal. Bij het ophalen van Lana hebben wij Bo mee gehad en het waren gelijk dikke vrienden en onafscheidelijk. Toen Lana 12 weken was en alle inentingen had gehad is Dirk-Jan begonnen met trainen. 

Eind 2012 waren wij in verwachting en de kleine zou in juni 2013 komen. Alleen in Maart 2013 werd Berdina ziek en moest de kleine met 28 weken gehaald worden. Het proces daarna was erg lang en de club steunde ons enorm. Toen de kleine meid eindelijk thuis kwam is Dirk-Jan weer gaan trainen met Lana. Echter kwamen de artsen er achter dat onze kleine meid zieker was dan dat iedereen dacht. Onze dochter Anissa heeft het Syndroom van Alagille in een vrij heftige vorm. Doordat Anissa heel erg ziek is en Berdina vrij weinig andere dingen had dan haar werk en Anissa, hebben wij er voor gekozen om er nog een hond bij te nemen zodat ook Berdina even kan ontspannen samen met een eigen hond.             

 

Daarom hebben wij wederom contact gehad met Wil en zij heeft ons een hondje aangeraden. En dat is kleine drukke Ida van Masja’s Home geworden. Een stamboom Mechelse herder.  Met 12 weken hebben  wij haar opgehaalt. Ze had alle inentingen al gehad en Berdina is gelijk gestart met trainen. Jammer genoeg werd Anissa in September 2014 erg ziek en moest Berdina het trainen staken terwijl Ida nog maar 4 maanden bij ons was. Berdina is van September tot December niet aanwezig geweest en in die periode hebben Wil en Janett voor de hondjes gezorgd. Bo ging naar Dirk-Jan zijn ouders. 

Na december zijn er nog genoeg opnames geweest en heeft Wil steeds voor onze dames gezorgd. 

Wij zijn heel erg blij met AC de Oostpoort! Het is een super club. Sociaal en bezorgd. En waar je vooral op een leuke en goede manier met je hond een band kan scheppen.

Waar een klein clubje goed in kan zijn.                              

Groetjes,

Dirk-Jan en Berdina van Bleek

En een poot van Bo, Lana en Ida  

                                                                                                                       

november 2013:

verslagje van Elina Thulin


Hallo allemaal,

Graag stel ik mezelf aan jullie voor. Mijn naam is Elina Thulin, ik ben getrouwd met Pascal en samen hebben we twee dochters, Elvira van 7 en Ziva van 3. We wonen op een prachtige boerderij net buiten Tzummarum.

  Ik ben opgegroeid in Zweden en tijdens mijn jeugd kwam ik vanuit ons gezin in aanraking met jachthonden. Thuis hadden wij een          teckel en mij opa had ook een teckel die hij en mijn vader meenamen tijdens het jachtseizoen. 

Op jonge leeftijd had ik al liefde voor dieren en met name voor honden. Toen ik op mijn 24ste naar Nederland verhuisde kocht in mijn eerste eigen hond Norton, een kruising tussen een Duitse en Mechelse herder. Met hem heb ik veel getraind en aangezien er nog geen kinderen waren had ik hier ook de tijd voor. Ondertussen is Norton 11 jaar en is hij de oudste van onze roedel, want bij Norton bleef het niet.

Ik was altijd gefascineerd door grote honden, hoe groter hoe beter. Hiertoe namen wij het besluit om een 'grote vriend'  aan te schaffen. Het werd Olly, een gele Duitse Dog. Dit was onze eerste aanraking met dit prachtige ras. Lief, trouw en fantastisch met kinderen, voor ons de perfecte combinatie. Om ervoor te zorgen dat Olly als jonge hond nog een kameraard zou krijgen besloten we nog een Duitse Dog te nemen aangezien Norton te oud was om de hele dag te spelen.

Deze Duitse Dog moest een andere kleur hebben. We kozen voor harlekijn, een mini koe, dat was het idee. Onze nieuwe aanwinst was Joey, jullie wel bekend want met hem kom ik trainen elke woensdag. Toen we Joey net hadden werd Olly, onze andere dog helaas ziek en moesten we hem laten inslapen. Hiermee was het probleem verschoven, nu was Joey alleen en Norton nog steeds te oud om te spelen. 



Gelukkig had de fokker waar wij Joey hadden gekocht een nieuw nest. Na een bezoek aan de fokker viel ons oog direct op een zwarte reu; we besloten hem te kopen en noemden hem James. James is nu 3 maanden en grote broer Joey is 9 maanden. Samen kunnen ze het ontzettend goed vinden en zijn ze een waardevolle toevoeging voor het gezin. Voor ons geldt: eens een dog altijd een dog!

Gezien het feit dat Duitse doggen erg sterk zijn is enige vorm van gehoorzaamheid gewenst. Het is niet de bedoeling dat de hond met de baas gaat wandelen. Daarom ben ik gaan trainen bij AC de Oostpoort. Ik ervaar de club als gezellig met mensen die allemaal vanuit het enthousiasme voor hun huisdier elke week weer komen trainen en van elkaar proberen te leren.
Naast onze doggen hebben we ook nog 2 kleine hondjes, zij maken de roedel compleet, een echte beestenboel dus ;-)


                                             


Mvg Elina 
 

oktober 2013:

verslagje van Anja Dijkstra  

Toen ik nog een klein meisje was, wilde ik al dolgraag een hond hebben. Met regelmaat de vraag thuis laten vallen (je zou het ook onder de noemer ‘zeuren’ kunnen scharen J), maar mijn ouders hielden de poot stijf. Nieuwe tactiek, dacht ik op een gegeven moment. Ga gewoon mijn zakgeld opsparen en daarvan allerlei spullen voor de hond aanschaffen, dan kan een hond toch niet uitblijven? Mis! Na de riem en de voerbakjes zei mem terloops: ‘Oh ja, Anja, voordat je straks thuiskomt met dat hondenkussen….ik heb je door en er komt écht geen hond in huis!’ Chips!! Vooral jammer voor het konijn dat ik toen had. Arme Witje moest als plaatsvervangend ‘hondje’ dagelijks met de slipketting om samen met mij een baantje door de straat trekken.

Op mijn zestiende leerde ik mijn vriend Jacob Willem kennen. Ook bij hem heb ik ruim 12 jaar zitten zeuren om een hond. Eindelijk zwichtte hij dan…er mocht een hond in huis komen. Minimaal formaatje labrador, dat dan weer wel. Helemaal prima! Had toch mijn zinnen gezet op een Rottweiler. Prachtige, indrukwekkende en goudeerlijke honden. Qua karakter prima passend bij mij en mijn dagelijkse routine. Na bijna twee jaar lang oriënteren, shows bezoeken, fokkers bekijken en boeken lezen was daar dan eindelijk mijn eerste Rotti: Djurre (stamboomnaam Branco van de Verloren Wijnbergen). Wat een heerlijke hond was dat. Beetje te zacht voor het ras, maar een bijzonder fijne hond als 1ste Rottweiler. Helaas werd lieve Djurre slechts 2 jaar jong. Op een vrijdag ademde hij ineens heel zwaar, dus snel naar de dierenarts. Conclusie: mijn allergrootste vriend zat vol longkanker; nooit iets gemerkt, niets meer aan te doen. Dat weekend ging het rap achteruit, waardoor we niet anders konden dan ‘m op maandag in te laten slapen.

De dag erna Djurre begraven; voelde me intens verdrietig en verloren. Het enige dat mij weer wat vrolijkheid zou kunnen brengen was een nieuw vriendje. Contact gelegd met een bevriende fokker en na 7 weken was er een nieuwe liefde in mijn leven: Itze-Bowe vom Dunvanhof (roepnaam Bowe). Met hem begonnen bij Martin Gausschool in Tjalleberd; puppycursus, basiscursus en vervolg 1 + 2. Toen knapte er een stuk van zijn elleboog af…meneer blijkt ED (elleboog dysplasie) te hebben. Moet Bowe nu en dan in bescherming nemen tegen zijn eigen enthousiasme en gedrevenheid. Maar wat beleven we beide een plezier aan het trainen! Andere honden vindt ie soms wat spannend, mensen is ie gek op. Op dinsdagavond trainen we bij de RWF in Heerenveen. Eens in de 2 weken doen we daar aan speuren en pakwerken. In Midlum trainen we op woensdagavond. Het mooie van trainen in Midlum vind ik dat ie allerlei verschillende rassen tegenkomt en daarmee leert om te gaan.

Wilde ik eerst graag een hond ‘voor-de-leuk-erbij’, nu betekent het zoveel meer voor mij. Vind het heerlijk om samen met mijn hond te leren, samen te trainen en een hechte band te smeden. Zó leuk dat ik vermoed dat Bowe er binnen twee jaar een leuk vriendinnetje en spelemaatje bij zal hebben….

Groetjes, Anja                                                        

   

september 2013:

verslagje van Otteline van der Zee

  

Mijn baasje is gevraagd om een stukje over mij voor deze site te schrijven. Ik ben Famke en ik woon al weer twee jaar bij familie Van der Zee in Arum. 
Omdat ik hun eerste hond ben wisten zij niet goed hoe ze mij moesten opvoeden en daar maakte ik stiekem dankbaar gebruik van.


Via kennissen hoorde mijn baasje van deze `school`. Mijn baasje vond dat ik daar ook maar eens naar toe moest. Ik was toen elf weken volgens mij. Dus zodoende gingen we sindsdien elke week naar puppycursus.
In het begin was het wel even wennen, vooral omdat er ook meerdere honden waren waar ik nogal bang voor was en nog steeds wel een beetje ben.

Maar gaandeweg ging het beter en we kregen er beide steeds meer aardigheid aan. Ik ben een hele lieve hond geworden!


Dit komt natuurlijk ook door de goede begeleiding van Saskia, Wil en Fedde. Maar ook een beetje door mijn ras, mijn moeder is namelijk een Labrador. Van mijn vader, een Maltezer(!), heb ik meegekregen dat ik niet verhaar.


Een paar weken geleden heb ik de stap gemaakt naar de groep van Fedde. Ik ben heel benieuwd wat ik hier nog meer ga leren!  

Poot,      Famke                                                                                                                   

 
                                                                                                                                                                                                                                                            

november/december 2012:

verslagje van Peet en Alie Breimer

Hallo allemaal,

Hier is het “verplichte” stukje van ons.

Eerst maar even voorstellen,

Wij heten Peet en Alie Breimer. Onze hond heet Debby van de Grootemaat. Ze is op 4 augustus 2010 in Cothen geboren.  Dat ligt vlak bij Zeist. Ze komt uit een nest van 14 pups.
12 reuen en 2 teven. Arme moeder!            

Debby is onze derde Dobermann pinscher. De eerste was een teef die bijna 11 jaar is geworden. De tweede was een teef die ruim 12 is geworden. En dan nu deze boef.

Al onze honden komen bij dezelfde fokker vandaan.

Toen Debby 6 maanden oud was ben ik bij AC de Oostpoort gekomen.

Na ongeveer 3 maanden les gehad te hebben van Wil mochten we door naar de volgende groep, namelijk de groep van Fedde.

Dat was heel leuk. Ze leerde daar appel lopen en over het schut springen. Vooruit sturen en los volgen. Soms mag ze over de brug lopen.

Sinds augustus traint Peet op zaterdagmorgen met haar.

Eerst speuren. Dat vindt ze super leuk. En als ik het zo hoor is ze daar ook best goed in.Daarna terug naar het veld om appel te lopen en met het bijtrolletje te spelen. Het revieren vindt ze ook leuk. We gaan elke woensdagavond en zaterdagmorgen met veel plezier naar het trainen.

 

           

                                                               

 Groetjes Peet, Alie en Debby.                                                                                                                      

  

mei/juni 2012:

Verslagje van Peter Ferwerda   

Hee hondenliefhebbers,

Ik ben Peter Ferwerda, ik ben 24 jaar en woon samen met Melanie de Vries in het pittoreske St.Jacobiparochie.  Werk in het drukke Magazijn van Faber Audiovisuals waar ik samen met een collega het magazijn beheer.                    

Toen ik in 1998 nog thuis woonde, wou ik samen met mijn zus een hond. Mijn ouders vonden dat geen goed plan maar wij wel...... Een vriend van mijn vader opgetrommeld en na een fietstochtje, met mijn moeders mandje op de fiets, deze vol gezet met boomer hondjes. Dit vonden ze allebij zo leuk en lief dat we eigenlijk diezelfde avond 1 van de boomer hondjes op hebben gehaald: daar begon de honden-liefhebberij voor mij.

                                                          

Daarna volgt natuurlijk op je zelf wonen samen met de vriendin. Graag wouden we er wat leuks om ons heen: een konijn, kat , cavia, vis noem maar op, leek ons maar niks.           

 s'Avonds op internet kijken of we iets leuks konden vinden. Daarbij eigenlijk unaniem besloten dat er een hond moest komen, maar ja: Wat dan???  Melanie heeft (toen ze nog thuis woonde) een Bullmastif gehad en ik vond dit dus ook een goeie keus. Volgende dag gezocht op internet en dan ook gelijk gevonden. 1 Uur later stonden we bij de verkopers voor de deur. Kijken naar al die pups en meteen verkocht. We waren het al snel eens dat we een reu moesten hebben en daar was gelukkig nog maar 1 van dus het was niet zo’n moeilijke keus. Dit is DJ geworden en we hebben er absoluut geen spijt van.

 

 

                                      

                                                                     

       
            
       
 Snel daarna kwamen we in contact met iemand die in honden handelt. Deze had een aantal honden waarvan een aantal flink fel. 1 van zijn honden (Rambo) wou hij kwijt en die heb ik dan ook overgenomen. 

  Hij heeft me in contact gebracht met Africhtingsclub de Oostpoort. En hij heeft me een aantal filmpjes op internet laten zien hoe dat alles in zijn werk ging. Dit leek mij zo leuk, dat ik me meteen heb aangemeld. De eerste zaterdag meteen mee te speuren met Rambo en dit ging echt niet slecht. Heb nu al een groot pak aan vind het alleen nog maar leuker worden. Geweldig om te zien hoe iedereen 1 met zijn of haar hond word.

Ik hoop nog een hele mooie en leerzame tijd met alle trainers en cursisten te mogen hebben!                           

                                          

                                     Groetjes, Peter Ferwerda en mijn maatje Rambo.           

 

maart/april 2012:

Verslagje van Tjalling Sietsma  

Hallo,                                                 

Even een verhaaltje van de voorzitter, ik ben Tjalling Sietsma getrouwd met Henny en woonachtig in Hilaard. Wij hebben 2 uitwonende zonen en een kleindochter die 10 januari 2012 is geboren.Ik heb al meer dan 30 jaar honden , de eerste hond was een
Duitse herder, een hele lieve hond waar we al na 7 jaar afscheid van moesten nemen. 

Na een paar weken zonder hond stond er een advertentie in de Leeuwarder Courant dat in Haulerwijk een nestje lag, kruising Duitse / Mechelse herder, hier op een zondagmiddag heen. We waren meteen verliefd op de pup en hebben deze toen gekocht, een teefje die de naam Quando had meegekregen.

Dit was heel iets anders dan een Duitse herder (druk en beweegelijk en zeer waaks)Hier ben ik mee op cursus geweest in de veemarkthallen in Sneek, na de diverse cursussen goed afgerond te hebben ben ik gaan trainen bij de IPO vereniging in Sneek.

Op zaterdagochtend kreeg ik daar speurles van Jelle Sjoerdsma en appel waar ik veel geleerd heb , ook hier heb ik mijn eerste VZH diploma gehaald .

Deze hond bleek na 8 jaar erg ziek te zijn en moest de veearts uit zijn lijden worden verlost.

Omdat je in de hondensport veel contacten hebt, kreeg ik te horen dat bij Koen Steen een nestje Mechelse herders waren geboren , hier hebben we een teefje weggehaald die de naam Torca kreeg, met deze hond heb ik eigenlijk alleen puppy traning gedaan .In 2004 hebben we Tosca gekregen een mechelse herder deze hebben we opgehaald uit Heerde bij Odette Reme’ ( werkhonden kennel Cuja’s home).
  

 Met deze hond ben ik gaan trainen bij africhtingsclub Altijd Trouw  in Herbayum waar ik veel geleerd heb ,na een tijdje werd er door een paar mede hondenliefhebbers geopperd om  een Ipo verening op te richten in Harlingen. Zo werd eind 2008 africhtingsclub de Oostpoort  opgericht met als doel plezier voor mens en dier. Wij zijn begonnen op het terrein van de familie Koornstra, wat al snel te klein bleek te zijn i.v.m. de behoefte om leuk met je hond  van pup tot groot op een plezierige manier te trainen.

 Toen op zoek naar een nieuwe locatie , en deze werd gevonden dankzij ons lid Saskia Agema  op het kaatsveld / ijsbaan in Midlum.

De samenwerking tussen de verenigingen is uitstekend en wij hopen hier nog lange tijd te mogen trainen.Ook hebben we hier al verschillende examens gehad .

Met Tosca heb ik in Jubbega het VZH examen gehaald en in Leeuwarden bij de boxerclub UV (uithoudings vaardigheids proef):dit is de hond 20 km aan de fiets met 2 x een rustpauze van een kwartier. Ook heb ik bij de boxerclub het IPO 1 diploma gehaald, verder ben ik nu bezig om met Tosca het vel begeerde speurdiploma te halen .Zo zijn we dan zaterdags vroeg uit de veren en verzamelen we ons bij de grote M van Mc Donalds en gaan we naar de speurvelden waarna we gezellig koffie drinken en vervolgens appel en pakwerk doen. 

Zo dit was even een kort verhaaltje van mijn zijde. Hierbij wil ik iedereen veel succes wensen bij de komende examens, veel plezier bij het trainen en dat africhtingsclub “de OOSTPOORT“ uit Harlingen nog vele jaren met veel plezier voor mens en dier dit mag
uitdragen.                               

Met vriendelijke groet,

Tjalling Sietsma  en een poot van TOSCA

 

 

 

 

januari/februari 2012:

Verslagje van Wil Hoogerhuis 

We proberen elke keer iemand te strikken voor hondenpraat, maar dat valt nog niet mee!!!!!Daarom deze keer maar een verslagje van de secretaris van AC de Oostpoort.

Ik zal mij  eerst even voorstellen: Mijn naam is Wil Hoogerhuis en ben getrouwd met webmaster Piet. Ik heb vijf kinderen , 6 hele lieve kleinkinderen en 4 honden. De liefde voor honden is er altijd bij mij geweest, vroeger bij ons thuis hadden wij ook altijd een hond.Heb zelfs een keer van iemand een hond gekregen omdat die vond dat ik er beter voor kon zorgen.
                                                             
Gelukkig deden ze daar bij ons thuis niet moeilijk over, ach, waar 18 kinderen groot
gebracht werden, kon er ook nog best een hond bij.
Het zat er dus dan ook dik in, dat ik niet zonder hond kon en waarachtig, nu zijn er momen-
teel vier.
Onze stabij Wouter, Noah en Beau, beide Mechelse en Wimpie onze, Duitse Herder.

                                                                                                                            

 

    Daarvoor hebben we een asbakkenras en twee cockerspaniëls gehad,
    een van deze honden hebben we gekocht op de vogeltjes markt in
    Antwerpen.
    We waren op vakantie in Limburg en hadden natuurlijk onze hond mee,
    maar er werd een uitstapje gemaakt naar Belgie naar de bekende
    vogeltjes markt. Jeetje dat vergeet je nooit meer, dozen vol puppy,s,
    katten en andere dieren ,de rillingen liepen je over de rug bij het zien
    van die kleine koppies die net boven de dozen uitstaken.
Tja dan ben je verkocht, dus zo zijn wij aan onze tweede spaniel gekomen, helaas waren ze er op
de camping niet zo blij mee:  je mocht maar een hond per plaats. Nu de keus was aan de campingeigenaar, het door de vingers zien , of we gingen ons boeltje pakken. Gelukkig pakte het allemaal goed uit en konden we blijven. Beide Spaniels zijn op 13 jarige leeftijd overleden, hierna kregen we dus Wouter een koppige stabij en deze had wel een cursus gedrag en gehoorzaamheid nodig.(of ik)
We vonden een club in Franeker en wat was dat super leuk om zo met je hond bezig te zijn, zelfs zo geweldig dat ik mijn baan ervoor op wilde zeggen om maar niet zaterdags te missen.Gelukkig kreeg ik zaterdags vrij en hoefde alleen nog maar door de week te werken.
Ook kwam er een nieuwe pup bij: een Mechelse Herder en dit was helemaal geweldig, al had mijn metgezel Piet het er eerst niet zo op staan.Noah, zo als ze heet, is een geweldige hond met een enorme werklust en een maatje voor het leven, zo ook haar dochter Beau.Veel kennis opgedaan niet alleen qua  africhting maar ook hoe mensen in elkaar steken: een mens stelt je soms teleur maar een hond nooit!!!!!!!!

Eind 2008 zijn we ons eigen clubje begonnen: AC de Oostpoort  ( kijk, overal is wel wat) maar je moet wel met plezier trainen en ieder in zijn waarde laten.De honden staan bij mij hoog in het vaandel en als je de baas ook zo ver krijgt, dan kan het bij mij niet meer stuk.

Vindt het dan ook super leuk werk om mensen te helpen bij het africhten van hun hond en hoop dat ik dit nog jaren mag voortzetten.Achter de geraniums zitten is er voor mij dus  niet bij, ook omdat ik nog mijn nieuwe aanwinst Astor van Matkaevzen ( Wimpie) vernoemd naar ons beiden, nog de nodige dingen bij moet brengen.
Maar ook vooral omdat ik mijn clubje en hondenvrienden nog lang niet kan missen al moet ik daar zaterdagmorgens 6 uur voor opstaan.
We hebben een fijne gezellige club met heel veel liefde voor onze trouwe viervoeters !!!!!!!

Groet,

Wil

 

Oktober/november 2011:

Verslagje van Kees van Ingen

Kayla, de kanjer!

“Een kanjer”, dat vindt ongetwijfeld iedereen van zijn/haar hond. Zeker de leden van de Africhtingsclub De Oostpoort. Maar het is ook een term die ik onmiddellijk in verband breng met Wil Hoogerhuis, die begin vorig jaar in de Oostpoort bij ijzig weer dapper EN enthousiast Kayla en vooral mij, haar baas, de eerste beginselen bijbracht van de gehoorzaamheidstraining. En wat hebben we allebei veel geleerd in nog geen twee jaar! Wil heeft ondertussen het stokje voor ons clubje overgedragen aan Fedde, maar ook zonder de kreet “kanjer” genieten we - in weer en wind – van de wekelijkse les.

Afgelopen zaterdag was er weer een examendag op het trainingsveld en kon iedereen laten zien wat de lessen ons hebben geleerd. Kayla haalde toen haar A-diploma, maar er werd ook voor het Aa- en B-diploma hard gewerkt. Op deze website kun je in het ALBUM een reportage foto’s zien van die dag. Er was ook gelegenheid om gezellig met elkaar te praten en te genieten van de service van de club.  Hulde aan de organisatie.                                                              

                                                          

Nu iets meer over Kayla:

Ook al is dit niet voor iedereen meteen duidelijk, Kayla is een golden retriever. Ze is 6 november 2009 geboren in Sittard, een Limburgse dus. Ik was op zoek naar een golden retriever met een donkere kleur, maar die zie je tegenwoordig niet veel. Ooit waren er alleen donkergekleurde honden van dit ras (zelfs veel donkerder dan Kayla), maar de lichtere kleuren hebben het, zeker in Nederland, gewonnen. Nu iedereen gewend is aan de “Page Golden” krijg ik nog wel eens de vraag of Kayla een Nova Scotia Duck Tolling Retriever is. De eerste keer stond ik met mijn oren te klapperen, maar ja, ik kijk niet genoeg naar reclame op tv om te begrijpen waar de mensen aan dachten. 

                                           
                           een Nova Scotia Duck Tolling                                               Kayla, een Golden Retriever
                                                      Retriever aan zee.                                                                        aan zee. 

Toen ik Kayla kreeg wist ik dat zij voortkwam uit een jachtlijn. Van wat dat in de praktijk zou betekenen had ik geen benul. Al gauw bleek dat Kayla gek op water is, een goede neus heeft en vrij snel leert. Daarom ben ik dit jaar naast de lessen in Midlum begonnen met een KNVJ opleiding (jachthondtraining) in Leeuwarden, bij de Grote Wielen. Dummy’s apporteren,  wild apporteren over water, uit water, vanuit het bos of struikgewas, Kayla heeft het allemaal geleerd. In de winter - in tegenstelling tot De Oostpoort – staan de lessen min of meer stil bij de KNVJ, maar volgend voorjaar gaan we weer verder, want er is nog een hoop te leren. 

Nu is het woord aan Kayla, d.w.z. ze laat via wat plaatjes iets van haar zien.

              
        druiven eten, dat heeft deze                                    Ik haal alles voor mijn baas.                        kijk Italie, in de bergen, dat
                  mevrouw mij geleerd.                                                                                                                          is beter werk.

Met dank aan alle trainers van de club en met succes aan alle baasjes/bazen sluit ik af. Tot binnenkort op het trainingsveld in Midlum,

   Kees van Ingen.                                   

 

Juni/Juli 2011:

verslagje van Amalia Cleasens
 

Hallo allemaal, ik zal me even voorstellen:

Mijn naam is Amalia Claessens. Ik woon in Harlingen.

De naam van mijn hond is Arko. Het is een reu en een kruising tussen en Cavalier King Charles en een Kooiker. Arko is mijn eerste hond, ik kreeg hem eind april vorig jaar als zeer jonge pup. Toen Arko 14 weken was, ben ik op De Oostpoort gekomen, het leek me erg leuk en noodzakelijk om met de hond te gaan trainen, juist omdat ik geen ervaring had met honden. Ik zit nog op de beginnerstraining

Arko heeft in oktober vorig jaar zijn puppy-diploma gehaald!!!   

 Op naar het volgende diploma!!!

 Poot van Arko!

 


                    

 



 

 

 April/mei 2011.

Verslagje van Johan Koning 

 
Hallo iedereen,
 
Mijn naam is Johan Koning, 25 jaar oud en woon in Harlingen!
Ik woon sinds Juli vorig jaar samen met mijn vriendin Suzan.
Ook weten we sinds Valentijnsdag dat Suzan zwanger is.
In oktober verwachten wij ons eerste kindje!
 
Na eenmaal een beetje te zijn gesetteld, wilden we toch graag
wat extra gezelschap. En aangezien we altijd al van huis uit met    
honden zijn opgegroeid zijn we op zoek gegaan naar een pup.
Maar wat voor?!
 
Geen kuitenbijter, maar ook niet één die met 1 sprong aan de
andere kant van de kamer zit. (en dat is niet zo moeilijk in ons
huisje) Dus kozen we voor een herder.
 
Druk op zoek gegaan en uiteindelijk kwamen we uit bij een gezin
uit Hoogeveen die een nestje van 9! pups had.
Pa was een joekel van een Duitser en Moe was een kruising Mechel/Duits!
Er waren nog 2 pups beschikbaar en kozen voor het mollige reutje dat lag te slapen in zijn voerbak.
We hebben hem Nero genoemd.
 
Om hem wat manieren bij te brengen zijn we vanaf dag 1 al begonnen
met simpele dingetjes. Maar we wilden toch op cursus en zijn gaan
rondkijken en kwamen we uit bij africhtingsclub de Oostpoort.
Vanaf les 1 beviel het al prima.. Eerst wel even wennen voor baas
en hond maar dat zat al snel goed!
 
Na een paar maandjes vroeg Wil of het mij leuk leek om met Nero
te gaan speuren en zijn tandjes te laten flossen in een jute-rol!
En sindsdien ga vooral ik, samen met Nero, op zaterdagochtend
met ‘t clubje de weilanden in om lekker te speuren en dat gaat
al steeds beter! en ook het bijten op de bijtrol begint er al
op te lijken.
 
Tot zover mijn verhaaltje. (Ja Gerrit, hier is ie dan eindelijk).
 
Groetjes van Johan, Suzan en Nero.

 

 

                                                               

  

December 2010/Januari 2011.

Verslagje van Gerrit van der Geest.

Hallo allemaal

Even voorstellen, ik heet Gerrit en mijn Zwitserse witte herder heet Amor.

Voordat wij Amor kregen hadden we een Duitse herder waar we heel veel plezier mee beleefden: ook met deze herder  was het geweldig om dingen mee te doen maar helaas mocht hij niet ouder worden dan 6 jaar.

Wat leek als een simpele blaasontsteking, omdat hij wat bloed in zijn urine had, dacht de dierenarts  dat hij een lichte blaasontsteking had maar eenmaal daar bleek er heel wat anders aan de hand te zijn, bij een scan was er een enorm gezwel te zien aan zijn milt en toen de artsen inwendig gingen kijken zagen ze dat de hond helemaal vol zat met kanker, alleen het hart was nog niet aangetast, dus krijg je de vraag wat nu en de enigste optie was om hem maar in te laten slapen omdat hij nu toch onder narcose was: die beslissing was de moeilijkste uit mijn leven want nu konden de kinderen en wij zelf geen afscheid nemen van onze wereld-vriend.

Dus nog een keer kijken bij de dierenarts naar de hond (MAX) en met een riem in de hand terug naar huis en tegen jezelf zeggen: "nooit meer een hond".

Maar ja, na een paar weken begon het te kriebelen  want het is toch wel een gemis, niet wandelen of rotzooien met een hond.

Dus gingen we kijken naar een nieuwe hond: wat voor soort of ras willen we, nou dat was gauw bekeken bij het zien van een heel klein wit bolletje dat naar je toekwam lopen: leek wel een ijsbeertje en we waren in een keer verloren en aangezien hij al 7 weken was, mocht hij gelijk mee naar huis.

In de auto van Groningen naar het mooie Franeker en bij de vrouw op schoot.

Dan kom je thuis en begin je al te denken: waar beginnen we aan. Eerst maar zindelijk, dat was heel snel gebeurd, dan alle inentingen en dan ga je op zoek naar een geschikte club om wat te leren, dus in Franeker naar een hondenclub. In het begin leek het heel wat, maar als de hond niet naast je liep dan werd er gewoon gezegd: "dat komt nog wel", dus werd er verder niets mee gedaan en zo zijn er meer voorbeelden, zoals vaak een verschillende instructeur, maar wat mijn klomp helemaal brak was dat daar met mensen omgegaan wordt op een belachelijke manier en een instructeur wordt gewoon aan de kant gezet omdat hij niet meeloopt in het plaatje van een vrouwelijke instructeur, die achter de jonge honden met een lege fles gaat staan met knikkers om de hondjes stil te houden als ze blaffen, ik bedoel maar. Nee gelijk gestopt, sommigen moeten daar eerst zelf maar eens op training.

Een paar maanden niets gedaan tot iemand zei: kijk eens op de Oostpoort in Midlum. Zo gezegd zo gedaan, op een woensdag kijken en het eerste wat mij opviel dat iedereen  daar plezier heeft in het africhten van de pups en honden. Nou dan maar vragen of ik ook lid mocht worden en als antwoord kreeg ik gelijk te horen: haal de hond maar op, dat is nu 6 maanden geleden en sindsdien trainen wij op woensdag en zaterdag met heel veel plezier  onder leiding van een top team van instructeurs die altijd voor je klaar staan om je te helpen met het africhten van je hond (en jezelf).

Van deze kant: Wil, Wiep, Fedde, Jaap, Tjalling, de Annemarie’s en Patrick bedankt en dat wij nog veel mogen leren en lachen op de Oostpoort.

groeten van Gerrit en een poot van Amor.

 

                   

 

oktober/november 2010.

Verslagje van Kirsten Heinhuis.

Hallo allemaal, ik zal me even voorstellen:

Ik ben Indy, een Duitse Herder van 2 jaar, ik ben in augustus jarig geweest. Mijn baasjes zijn Kirstin en Dennis Heinhuis en we wonen in Minnertsga. Binnenkort krijgen we er een kleine puppy bij, daarom moet ik eerst nog gehoorzamer worden. Dat zal vast wel gaan lukken, want ik ga elke woensdag-avond met baasje Kirstin naar training toe bij de africhtingclub de Oostpoort. Mijn trainer is Jaap, voor hem heb ik wel respect, hij is redelijk streng maar altijd rechtvaardig naar ons toe. Ja, we zijn daar met nog wel 8 andere honden in de groep. We staan dan allemaal naast elkaar en moeten oefeningen doen als naast mijn baasje lopen, gaan zitten en liggen, door elkaar heen lopen en ook springen we erbij, dat vind ik leuk om te doen. Het gaat best goed want ik zit nu al precies 1 jaar op training. Hiervoor ben ik op puppytraining geweest in Leeuwarden met een klikkersysteem, maar dat werkte niet zo goed bij mij.

Vorig jaar ben ik daarom in Midlum begonnen bij Wiep in de puppyles maar al snel mocht ik naar Jaap toe. Dat was wel even wennen want de andere honden waren zeer goed en ik moest erg mijn best doen. Nou  wil ik dat best wel doen maar ik zie overal leuke dingen, want op het hele veld zijn er meer honden met hun baasjes net als ik. Ik raak dan vaak uit mijn concentratie. En ik moet ook overal aan snuffelen vooral op de grond die ruikt zo lekker. Maar al na een paar weken ging het beter, vooral omdat mijn baasje wat strenger moest worden van Jaap en ze geeft nu duidelijker en rustiger aan wat ze van me wil. Dan begrijp ik het tenminste! Ook krijg ik snoepjes als ik het goed doe, daar doe ik alles voor!

Afgelopen zaterdag heb ik examen gedaan dat was spannend om te doen. Eerst moest ik een uurtje in de auto blijven en toen werd ik opgehaald door mijn baasje. Allereerst moest ik tien minuten op de grond gaan liggen, toen moest ik naast mijn baasje gaan wandelen met wat bochtjes erbij en ook langs andere honden heen lopen. Uiteindelijk mocht ik gaan springen, recht voor mijn baasje gaan zitten na het springen vind ik nog wel moeilijk. Ook recht naast mijn baasje lopen en gaan zitten is lastig maar daar werken we aan. Toch hebben we het samen goed gedaan want we kregen een complimentje van Jaap en ik heb een diploma gekregen voor het AA examen met Zeer Goed. Op naar het A examen volgend jaar. Ik heb er nu al zin in!

 Ik vind het fijn om elke week samen met mijn baasje te trainen, want zo leren we elkaar beter kennen en begrijpen. Ook wil mijn baasje op zaterdagochtend met mij gaan speuren. Dit is helemaal nieuw voor mij, ik geloof dat ik door middel van een spoor een voorwerp moet opsporen. En tussendoor krijg ik allemaal lekkers, stukjes frikandel enzo. Dat is een mazzel!!!

We zullen er in het voorjaar een paar maandjes uit zijn want dan komt de baby, maar daarna zullen we zeker weer van de partij zijn. Allemaal veel plezier en succes tijdens de trainingen en de groetjes van Indy en baasje Kirstin.

                                                                                                                              

                       

 

augustus/september 2010.

Verslagje van Lucas Wolda

Wel en wee op het terrein van ‘Africhtingsclub De Oostpoort’.

Tja, heb je een loopse hond en denk je een goede smoes te hebben om het even rustig aan te kunnen doen. Echter dan word je gewoon gevraagd een stukje te schrijven voor de website. Plus de opmerking: ‘Oh ja, als je toch bezig bent dan ook graag wat foto’s’. Nou het verzoek is goed ontvangen. Kan ik mooi wat terug doen voor de mensen die hun hart en ziel leggen in deze nog jonge vereniging. Wil, Fedde, Annemarie, Wiep en Jaap staan in weer en wind op het veld. Tiny verzorgt dan later voor wat letterlijke of figuurlijke warmte. Want mensen wat kan het soms po…… weer zijn. Nu 9 maanden ( het lijkt wel haast een bevalling te worden) in training met onze hond Senna en we hebben sneeuw, hagel, schroeiende hitte en opzwepende regenval meegemaakt. Maar ze staan er toch altijd maar weer. De instructeurs, de begeleiders, de koffie madame en de toeschouwers. Heerlijk om tussen deze laatste groep eens te staan en die opmerkingen, aanmerkingen en chauvinisme te mogen aanhoren of gewoon zelf mee te zwetsen. Ik ben wat dat betreft geen haar beter. Die commando’s moeten erin, maar de aanname is niet altijd even vanzelfsprekend. Dan hoor je weer een instructeur bulderen ( we weten allen wel wie dat is ha, ha, ha), dan moet een hond springen en fli……… de begeleider ( ik dus) zelf over de schutting, dan pist er een klein hondje ergens tegen aan in plaats dat hij z’n opdracht uitvoert enz., enz.  Dat is lachen in de groep en bij de toeschouwers. Het voelt echter allemaal goed. Allen lopen weleens ergens tegen aan en dat mag. Vermakelijk vind ikzelf op dit moment een commando van onze instructeur Fedde. Een geweldige kerel waar rust van uitstraalt en waar wij en de honden veel van leren. Echter één commando blijft gillen van het lachen. We staan op een rij. Fedde kijkt eens, draait eerst een shagje, steekt ‘m rustig op en zegt dan iets wat lijkt op: “ Gromp, hessshhhhh!” Géééééééén ideeeee wat het betekent, maar we gaan allemaal van start en wachten dan op het volgende commando die we allemaal wél altijd begrijpen. Als ik dit nu zo schrijf, pies ik bijna van het lachen in mijn broek. Schitterend is dit en telkens weer om te genieten. Fedde kerel, hou dit erin. Het stimuleert en dat is de bedoeling, nietwaar. Onze honden Lizzy, Kela, Kayro, Daisy, Spike, Senna en Tessa ( ik hoop dat ik ze allemaal heb) hebben het steeds weer naar hun zin. De belangrijkste les voor mij echter is dat de baas bepaalt wat er van terecht komt. Dat is best wel confronterend. Alles wat goed en fout gaat ligt dus aan de leider, alleen de hond krijgt meestal de schouderklopjes en de lekkernijen. Nou, lekker is dat! Nee hoor, dit laatste is wat cynisch bedoeld. Immers je krijgt er een geweldige fijne hond voor terug. Een hond die zich veilig voelt en waar de baas en z’n gezinsleden trots op zijn. Dus…………….. kan ik het een ieder aanraden om een dergelijke opleiding met zijn of haar hond te volgen. Het kan ook nog in een fijne sfeer bij ‘Africhtingsclub De Oostpoort’. Kleinschalig, doelgericht en gezellig.

Lucas Wolda

                      

 

 

Juni/juli 2010

Verslagje van Kristian Veenstra

Hallo,

 Ik zal me even voorstellen. Ik ben Kristian Veenstra.  Ik heb twee honden waaronder Sagoes van vijf en een half jaar oud en sinds een paar maanden een Duitse herder pup van zeven en een halve maand. Beide zijn Duitse herders. Met Kayro train ik sinds een paar maanden bij  africhtingclub de Oostpoort. Ik ben hier via Wiepie Zwager terecht gekomen die ik kende via africhtingclub het Fac in Franeker, waar ik vroeger heb getraind. Ik ben daar begonnen te trainen met mijn eerste hond, een kruising Friese stabij terriër. Helaas heeft de hond een auto-ongeluk gehad. Al vrij snel heb ik een nieuwe hond gekregen, een kruising stabij/wetterhun, Jody,en ben ik weer bij het  Fac komen te trainen.  Ik heb  het A- diploma met Jody gehaald. Later ben ik gestopt wegens problemen met het vervoer.

Mijn passie voor een Duitse herder is er van jongs af aan altijd al geweest. Vanwege het ouderlijk huis kon deze wens niet vervuld worden omdat mijn moeder bang was voor grote honden.

In die tijd was de hoofd instructeur Douwe Poelstra. Deze man was een groot voorbeeld voor mij, ik heb heel veel van hem geleerd. Hij had een harde aanpak voor de honden en was recht door zee, wat mij toen erg aan sprak.  Door de jaren heen  is gebleken dat dit anders werd. Douwe sloeg een ander pad in  waar ik mij niet meer in thuis voelde. Later, toen ik op mij zelf ging wonen, kon mijn wens eindelijk in vervulling gaan en heb ik een Duitse herder gekregen, Sagoes. Mijn hond is vernoemd naar de hond van Douwe Poelstra, een grote Duitse herder. wolfsgrauw,omdat ik dat altijd een super mooie hond heb gevonden.

Met Sagoes heb ik de puppy cursus van het Fac gevolgd bij  instructrice Antje Hoek. Door een vervelend incident tijdens de certificaat uitreiking heb ik besloten ergens anders te gaan trainen. Ik ben samen met een vriendin bij Yvonne Wesling gaan trainen.  Dit was een hele andere training. Geen slipketting, werken met beloning en je stem.  Hierna ben ik bij de kynologen club Friesland gaan trainen en heeft  Sagoes  het A -diploma gehaald. We hebben getraind voor het B – diploma maar we zijn hier helaas niet voor geslaagd. We hebben nog een stukje gedragstherapie gedaan en toen zijn we gestopt.

Ik ben nu aan het trainen met Kayro. Via Wiep ben ik hier terecht gekomen en het bevalt mij erg goed. De manier waarop ze trainen en advies geven om verder te komen spreekt mij erg aan. Rudy, een zoontje van een vriendin, is een keer mee gegaan om te kijken en vond het zo leuk dat hij er nu ook traint met hun hondje Spike. Ik hoop er samen met Kayro nog vele goeie leuke dingen te leren.

 

Groeten Kristian Veenstra en een dikke poot van Kayro.

 

                 

                                                                        

      

Mei 2010:

Deze keer een verslagje van Saskia Agema. 

     Hallo, ik zal mij  even voorstellen, mijn naam is Saskia Agema, getrouwd met Jacob Agema en we hebben 3 dochters en een hond, een rottweiler, zijn naam is Aiko.Waarom hebben wij nu voor de rottweiler gekozen, nou dat zal ik jullie vertellen.

13 jaar terug hebben we onze eerste rottweiler gekocht, een teef  “Leila”een prachtige hond, lief en ze luisterde goed, maar helaas kwam daar in oktober 2008 een einde aan. Omdat we haar allemaal zo misten zijn we al snel op zoek gegaan naar een nieuw maatje voor ons, alleen nu kozen we voor een reu. Reuen zijn groter, sterker en breder en dat leek ons wel wat.

In Hei en Boeicop vonden we een nestje rottweilers: 5 reuen en 1 teef , dus we konden uitzoeken. 27 dec.2008 mochten we Aiko ophalen, het was zo’n lief, klein en zacht hondje, we waren er allemaal stapel gek op, maar al snel bleek dat het toch wel een kleine doerak was met een sterk karakter.

Toen Aiko 4 maanden was zijn we op zoek gegaan naar een hondentraining, al gauw viel ons oog op een advertentie in de krant dat er op Oostpoort een nieuwe hondenclub was begonnen. We zijn daar wezen kijken en het leek ons wel wat. Aiko was 5 maanden toen ik voor het eerst met hem ging trainen, al gauw bleek dat Aiko een eigen willetje had, maar ja daar moest ik dus mee leren omgaan en dat valt niet mee. Rottweilers zijn honden met karakter, maar ze zijn ook heel lief, je moet goed aangeven wat ze wel en niet mogen.

Gelukkig hebben ze bij de trainingsclub allemaal goede trainers, ze geven goede adviezen en ze doen het met plezier. Aiko en ik trainen op woensdagavond en op zaterdagmorgen loop ik nog even een half uur appèl. Ook willen we straks met hem gaan speuren en misschien ook nog wel pakwerk gaan doen. Aiko is nu +/- 16 maanden en ons eerste certificaat hebben we al binnen, op naar de volgende.

 Groetjes Saskia en Aiko.

 

          

   

 

 

 

 

 

 

 

 © Copyright augustus 2013  AC de Oostpoort